Nga Filipinet në Kolumbi, punëtorët me pagë të ulët etiketojnë të dhënat e trajnimit për modelet e AI të përdorura nga Amazon, Facebook, Google dhe Microsoft.
Paga varion nga 2.2 cent në 50 cent për task, thotë një punëtore i Appen, një kompani australiane e shërbimeve të të dhënave. Në mënyrë tipike, një orë e gjysmë punë do të sjellë 1 dollarë. Kur ka mjaftueshëm detyra për të punuar një javë të plotë, ajo fiton afërsisht 280 dollarë në muaj, pothuajse duke përmbushur pagën minimale të Kolumbisë prej 285 dollarë. Por të plotësosh një javë me taske është e rrallë, thotë ajo. Ditët e pushimit, të cilat janë bërë gjithnjë e më të zakonshme, do të sjellin jo më shumë se 1 deri në 2 dollarë.
Është një model që po përsëritet në të gjithë botën në zhvillim. Etiketimi i pikave të nxehta në Afrikën Lindore, Venezuelë, Indi, Filipine, madje edhe kampet e refugjatëve në Kenia dhe kampet Shatila të Libanit ofrojnë punë të lirë.
Punëtorët marrin mikrodetyrat për disa cent secila në platforma si Appen, Clickworker dhe Scale AI, ose nënshkruajnë kontrata afatshkurtra në qendrat fizike të të dhënave si zyra e Sama-s me 3000 persona në Nairobi, Kenia, e cila ishte objekt i një hetimi të Revistës “Time” në shfrytëzimin e moderatorëve të përmbajtjes.
Lulëzimi i AI në këto vende nuk është rastësi, thotë Florian Schmidt, autor i Tregjeve Dixhitale të Punës në Ekonominë e Platformës. “Industria mund të lëvizë në mënyrë fleksibël kudo ku pagat janë më të ulëta,” thotë ai, dhe mund ta bëjë atë shumë më shpejt se, për shembull, prodhuesit e tekstilit.
