Browsing: featured

Qindra protestues u mblodhën të martën përpara zyrave të kompanisë Meta në São Paulo të Brazilit, për të kundërshtuar atë që e konsiderojnë ndërhyrje të gjigantit teknologjik në zgjedhjet presidenciale të vendit. Demonstruesit mbanin pankarta, maska dhe figura gjigante prej letre që portretizonin drejtorin ekzekutiv të Meta-s, Mark Zuckerberg, si djallin. Në një prej pankartave, Zuckerberg paraqitej me simbole dollari në sy dhe mbishkrimin “Bilionário safado”, që në shqip përkthehet përafërsisht “Miliarder i paskrupullt”. Protesta erdhi në një moment tensionesh të forta politike, ndërsa Brazili përgatitet për raundin vendimtar të zgjedhjeve presidenciale. Gjykata e Lartë Zgjedhore e Brazilit i ka kërkuar Meta-s të paraqesë prova se po i trajton në mënyrë të barabartë kandidatët presidencialë dhe përmbajtjet e tyre në platformat sociale. Lexo edhe: Si të mbrohemi nga censura dhe përgjimi në internet? Erion Demiri jep këshilla për përdoruesit Akuza për censurë dhe favorizim politik…

Tre gjimnazistë të shkollës “Petro Nini Luarasi”, Luisa, Enio dhe Livieni, kanë krijuar një “dollap inteligjent” (Smart Locker), që u mundëson…

Zgjedhja e një switch-i të përshtatshëm është një nga hapat kryesorë për ndërtimin e një rrjeti të qëndrueshëm dhe efikas.…

A po rrezikohet liria e komunikimit në internet?  Eksperti i rrjeteve kompjuterike, Erion Demiri, ka ngritur shqetësimin për shtimin e…

Në Francë dhe në vende të tjera të Europës, qeveritë dhe institucionet e Bashkimit Europian po diskutojnë masa që mund të dobësojnë mbrojtjen e komunikimeve të enkriptuara, me argumentin e luftës kundër krimit të organizuar dhe abuzimit seksual me fëmijët. Propozimet kanë shkaktuar debat, pasi mund t’u japin autoriteteve mundësi më të mëdha për të kontrolluar mesazhet private të qytetarëve. Në shkurt 2025, Senati francez miratoi një amendament që do t’i detyronte platformat e mesazheve të enkriptuara të siguronin për autoritetet përmbajtjen e lexueshme të komunikimeve. Megjithatë, Asambleja Kombëtare e Francës e rrëzoi propozimin një muaj më vonë, duke bërë që ligji të miratohej pa këtë dispozitë. Debati nuk përfundoi aty. Në gusht 2026, Franca shprehu kundërshtime ndaj përjashtimit të gjerë të komunikimeve të enkriptuara nga një masë e përkohshme europiane që lejon kontrollin e mesazheve për materiale të abuzimit seksual me fëmijët. Qëndrimi sinjalizoi se qeveria franceze mund të kërkojë rregulla më të forta edhe në legjislacionin e përhershëm europian që është ende në negociata. Lexo edhe: Qeveritarët mbyllin komentet në rrjetet sociale: Kur pushteti zgjedh të mos dëgjojë qytetarët Por a janë qytetarët dakord që qeveria të ketë akses në mesazhet e tyre private? Për t’iu përgjigjur kësaj pyetjeje, organizata Center for Democracy & Technology (CDT) porositi një sondazh nga kompania britanike Public First, me pjesëmarrjen e 2,026 qytetarëve francezë. Rezultatet tregojnë se të anketuarit shprehin kundërshtime të konsiderueshme ndaj aksesit të autoriteteve në komunikimet e enkriptuara. Në vend të mbështetjes së gjerë për zgjerimin e mbikëqyrjes shtetërore, sondazhi evidenton shqetësime të forta për privatësinë dhe sigurinë e mesazheve personale.…

Departamenti Amerikan i Sigurisë Kombëtare (DHS) ka urdhëruar largimin e produkteve dhe shërbimeve të DeepSeek nga sistemet teknologjike të agjencive…

Në një kohë kur rrjetet sociale janë kthyer në një nga hapësirat kryesore të komunikimit mes qytetarëve dhe përfaqësuesve politikë,…

Vetëm pak javë pasi Mark Zuckerberg prezantoi agjentin e inteligjencës artificiale Muse, duke deklaruar se ishte ndërtuar me privatësinë dhe sigurinë si prioritete, një investigim i ri ka ngritur shqetësime serioze mbi mbrojtjen e të dhënave të përdoruesve. Sipas Ars Technica, studiuesit e kompanisë së sigurisë kibernetike Claroc zbuluan një dobësi në funksionin e shpërndarjes së bisedave, që mundësonte gjetjen e mijëra lidhjeve me informacione potencialisht konfidenciale. Problemi lidhej me funksionin Share, përmes të cilit përdoruesit mund të krijonin një link për të ndarë bisedat e tyre me Muse. Këto adresa përmbanin titullin e bisedës dhe një kombinim karakteresh rastësore. Megjithatë, studiuesit zbuluan se adresat mund të gjendeshin përmes regjistrave publikë të kërkimeve DNS, duke identifikuar mbi 6,800 lidhje të krijuara nga platforma. Kjo nuk nënkupton se të gjitha bisedat private të përdoruesve ishin të ekspozuara, por se bisedat e shpërndara përmes këtyre lidhjeve mund të zbuloheshin nga persona të tjerë. Mes materialeve të aksesueshme, studiuesit raportuan se gjetën dokumente mbi të ardhurat e kompanive, aplikime për kredi, transaksione bankare, informacione financiare personale dhe kalendarë të brendshëm pune. “Mendonim se mbledhja e këtyre të dhënave do të kërkonte shumë përpjekje. Në fakt, mjaftoi një kërkim i vetëm”, deklaruan studiuesit, duke theksuar lehtësinë me të cilën mund të identifikoheshin lidhjet. Lexo edhe: Meta Muse Charm, kur inteligjenca artificiale shndërrohet në një “Tamagotchi” që e mban në çelësa…

Në disa qytete të Kinës, hapësirat gjigante publicitare që zakonisht promovojnë marka tregtare dhe personazhe të famshëm po i kushtohen…

Për një politikan, rrjetet sociale mund të jenë një nga pasqyrat më të pakëndshme të marrëdhënies së tij me qytetarët. Nën një fotografi, një deklaratë apo një video, qindra komente mund të mbushen me kritika, ironi, fyerje dhe zemërim. Reagimi i parë mund të jetë t’i konsiderojë komentuesit si kundërshtarë politikë, njerëz të manipuluar apo individë që thjesht përhapin urrejtje. Por një politikan që kërkon të kuptojë opinionin publik duhet të bëjë një pyetje më të rëndësishme: Çfarë po përpiqen të më thonë qytetarët, përtej mënyrës se si po e shprehin? Zemërimi publik nuk lind gjithmonë nga urrejtja personale. Ai mund të jetë rezultat i premtimeve të pambajtura, vështirësive ekonomike, padrejtësive të perceptuara apo mungesës së besimit tek institucionet. Kur një qytetar shkruan me mllef poshtë një postimi politik, ai mund të mos jetë duke reaguar vetëm ndaj deklaratës së asaj dite, por ndaj një përvoje shumë më të gjatë zhgënjimi. Një politikan që fokusohet vetëm te toni i komentit rrezikon të humbasë mesazhin që qëndron pas tij. Lexo edhe: Dita e tretë e protestës studentore: Rama shmang përgjegjësinë politike dhe fajëson opozitën, tensionet përhapen në disa qytete Megjithatë, komentet në internet nuk janë një sondazh përfaqësues i shoqërisë. Algoritmet favorizojnë shpesh përmbajtjet që shkaktojnë reagime të forta, ndërsa individët më të zemëruar mund të komentojnë më shpesh sesa ata që kanë qëndrime neutrale. Në diskutime mund të përfshihen edhe llogari anonime, të automatizuara apo fushata të koordinuara. Prandaj, një mijë komente negative nuk provojnë automatikisht se një mijë qytetarë përfaqësojnë mendimin e shumicës, por as nuk duhet të shpërfillen vetëm sepse shfaqen në rrjetet sociale. Një tjetër gabim është ngatërrimi i kritikës me sulmin personal. Një qytetar që kundërshton ashpër një vendim qeveritar nuk është domosdoshmërisht armik i politikanit që e ka marrë atë. Në demokraci, pushteti është objekt i vazhdueshëm i gjykimit publik. Politikanët kanë të drejtë të kundërshtojnë akuzat e pavërteta dhe të vendosin kufij ndaj kërcënimeve apo gjuhës çnjerëzuese, por kritika, edhe kur është e ashpër, mbetet pjesë e llogaridhënies demokratike. Rreziku më i madh për një politikan fillon kur ai beson se çdo kritikë është e organizuar kundër tij. Në atë moment, ai mund të fillojë të jetojë brenda një realiteti të filtruar, ku komentet pozitive konsiderohen dëshmi e mbështetjes popullore, ndërsa ato negative shpjegohen si propagandë. Kjo qasje e bën gjithnjë e më të vështirë dallimin mes kundërshtimit politik dhe pakënaqësisë reale të qytetarëve. Një drejtues që dëgjon vetëm duartrokitjet rrezikon të humbasë kontaktin me problemet që duhet të zgjidhë. Politikanët duhet t’i analizojnë komentet duke kërkuar modele dhe jo vetëm emocione. A përsëriten të njëjtat ankesa? A flasin qytetarët për çmime, paga, korrupsion, shërbime publike apo mungesë mundësish? A ka një hendek mes mesazhit që politikani përpiqet të përcjellë dhe përvojës së përditshme të njerëzve? Këto pyetje janë më të dobishme sesa numërimi i pëlqimeve apo fshirja e komenteve të pakëndshme. Përgjigjja më e mirë ndaj pakënaqësisë nuk është domosdoshmërisht një postim tjetër, një video më e kuruar apo një fushatë komunikimi më agresive. Ndonjëherë është pranimi i një gabimi, shpjegimi i një vendimi, publikimi i të dhënave, marrja e përgjegjësisë ose ndryshimi i një politike që nuk ka funksionuar. Komunikimi mund të ndihmojë në rikthimin e besimit, por nuk mund të zëvendësojë veprimet konkrete. Në fund, një politikan nuk duhet t’i perceptojë komentet negative as si të vërtetën absolute për popullaritetin e tij, as si zhurmë që duhet heshtur. Ato janë një sinjal që meriton analizë, krahasim me burime të tjera dhe, kur kritikat janë të bazuara, përgjigje institucionale.