Kara Maraden është përgjegjëse për shumë vreshta. Drejtoresha e vreshtarisë në firmën e madhe amerikane të verërave Foley Family Farms është përgjegjëse për më shumë se 2000 hektarë hardhi, të shpërndara në 1000 milje të Kalifornisë dhe Oregonit. Ajo padyshim nuk mund të jetë kudo në të njëjtën kohë, por falë teknologjisë AI, zonja Maraden mund të kontrollojë nga distanca kërkesat për ujë të vreshtave individuale nga laptopi i saj.
“Unë mund të shkoj në internet dhe të shoh se çfarë ujitjesh nevojiten në Santa Barbara, 300 milje larg,” thotë zoti Maraden, i cili është i vendosur në Napa, në veriperëndim të San Franciskos. Ndërsa gjykimi i kërkesave për ujë të hardhive do të ishte bërë më parë nga gjykimi dhe llogaritja e njeriut, Foley tani përdor sensorë të bërë nga Tule Technologies, një kompani ujitjeje me bazë në Kaliforni. Sensorët, të cilët duken si mini stacione meteorologjike, janë vendosur nëpër vreshta. Ata matin nivelet e lagështisë, temperaturat, shpejtësinë e erës dhe variabla të tjerë mjedisorë. Të gjitha këto të dhëna futen më pas në sistemin softuerik të AI të Tule, i cili është trajnuar për të llogaritur se sa lagështi do të avullojë si nga toka ashtu edhe nga hardhitë në kushte të ndryshme të motit. AI më pas përcakton se sa ujitje kanë nevojë për hardhitë dhe kur, dhe informon menaxherët e vreshtave nëpërmjet një njoftimi të aplikacionit.
“Ne jemi gjithmonë çizme në tokë,” shton zonja Maraden. “Por të dhënat na ndihmojnë të marrim vendime të informuara bazuar në shkencë, në krahasim me ndjenjat. Ndjenjat nuk janë të këqija, por ne na pëlqen të përdorim të dhëna.” Foley Family Farms, së bashku me firmën e saj simotër me emër të ngjashëm, Foley Family Wines, prodhojnë verëra amerikane nën 23 marka të ndryshme. Zonja Maraden thotë se sensorët e ujitjes me AI “kanë përmirësuar cilësinë dhe qëndrueshmërinë e rrushit”. Tom Shapland, shefi ekzekutiv i Tule, thotë se një përfitim tjetër i sensorëve është se ata mund të ndihmojnë në tejkalimin e mungesës së fuqisë punëtore. “Inteligjenca artificiale ofron një sy vigjilent në vresht 24/7.”Tule gjithashtu prodhon një aplikacion të fuqizuar me AI të quajtur Tule Vision, i cili mund të përcaktojë etjen e hardhive pasi përdoruesi njerëzor regjistron një video prej disa minutash të tyre. Inteligjenca artificiale u trajnua me qindra imazhe të hardhive me nevoja të ndryshme uji.
Pasi rrushi për prodhimin e verës është korrur, ai dërgohet në kantinë për fermentim. Edhe këtu, AI tani po përfshihet. Firma e teknologjisë me bazë në Kaliforni Tastry prodhon një aplikacion të fuqizuar nga AI që ndihmon prodhuesit e verës të bëjnë verë që një numër i madh i konsumatorëve do ta pëlqejnë. Softueri e bën këtë duke analizuar përbërjen kimike të një vere dhe duke e krahasuar shpejt atë me një bazë të dhënash të preferencave të shijes së 248 milionë përdoruesve të verës në SHBA. Testet e shijes për gjithçka, nga nivelet e sheqerit të një vere, te aciditeti dhe taninet. Këto të fundit janë përbërës të hidhur dhe astringent që vijnë nga lëkurat, farat dhe kërcellet e rrushit. Ideja është që Tastry mund t’i ndihmojë prodhuesit e verës të përziejnë më mirë verërat përfundimtare nga shumë verëra bazë, duke ndryshuar përqindjen e secilës derisa të arrihet një profil i shijshëm popullor.
Alexandre Remy, partneri menaxhues dhe prodhuesi i verës në Atlas Wine Company, një markë vere me bazë në Kaliforni, e përshkruan Tastry si “sistemin e tij GPS”. “Nëse dua të krijoj përzierjen time të kuqe, unë zgjedh nga 10 vreshta të ndryshme”, thotë zoti Remy. “Kjo është vendi ku AI me të vërtetë shkëlqen. Më ndihmon të përcaktoj qëllimin tim, nëse dua t’i pëlqej një turme më të re, apo ndoshta një turme që preferon verën e një konkurrenti. “Unë mund të fus parametrat e mi në sistem dhe ai do të ofrojë sugjerime për përzierje bazuar në këtë.”
Monika Christmann është profesoreshë e enologjisë – shkencës së prodhimit të verës – në Universitetin Hochschule Geisenheim në Gjermani. Ajo thotë se kantinat e verës me vëllime të mëdha, dhe që kanë nevojë për konsistencë vit pas viti, mund ta gjejnë AI veçanërisht të dobishme. Megjithatë, ajo paralajmëron gjithashtu se ndërveprimi midis përbërësve të ndryshëm të verës është i vështirë për t’u parashikuar dhe ende i pa kuptuar plotësisht nga AI. Për tradicionalistët e verës, përdorimi i AI në prodhimin e verës, qoftë në vresht apo në kantinë, është një anatemë. Ata argumentojnë se shkatërron artizanatin që mund ta bëjë verën kaq të veçantë. “Asnjë algoritëm nuk mund ta kuptojë me të vërtetë ndërveprimin kompleks midis klimës, tokës dhe varieteteve të rrushit që i jep verës hollësinë dhe karakterin e saj,” thotë Jonathan Kleeman, drejtues ekzekutiv në biznesin e restoranteve në Mbretërinë e Bashkuar Tom Sellers Story Group. “As nuk mund të vlerësojë estetikën e ekuilibrit, strukturës dhe aromës që dallon një vjelje të jashtëzakonshme. Vera flet për mineralitetin, aciditetin ose frutat është e pakuptimtë për një makinë. Vreshtarët e vërtetë i besojnë qiellzës së tyre, jo përpunuesve të kompjuterit.”
Tom Ashworth, shefi ekzekutiv i shitësit me pakicë të verërave Yapp Brothers, thotë se nëse do të bënte verë, nuk do të përdorte AI. “Në çfarë mase prodhuesi i verës lejon që AI të marrë përsipër vendimmarrjen – duke zëvendësuar përvojën qindra vjeçare – mendoj se varet nga oreksi i rrezikut të domenit dhe saktësia e vetë AI. “Aktualisht, unë nuk do t’ia dorëzoja AI vendimmarrjen për proceset kyçe në vinifikimin, më shumë sesa do ta lija AI të drejtonte shërbimet e klientit të pambikëqyrur.”
“Ajo që është në të vërtetë AI [në verë] është marrja e vendimeve më të informuara bazuar në shkencë.”
